Klik op de race om het verslag te lezen

2010

LENCO weer in het nieuws tijdens de schuttevaerrace

Weer waren we in het nieuws (blad zeilen website en schuttevaer website) maar helaas voor onszelf en de bemanning niet positief. We hebben een verkeerde afslag genomen s’nachts tijdens een behoorlijke storm (windkracht 6-7) met meters hoge golven, en kwamen daardoor ver boven Vlieland op de Noordzee uit.

We hebben door de harde wind en door een simpele handmarifoon (i.p.v. een normale marifoon) de oproep van de Brandaris niet kunnen horen. We hebben een nieuwe boot en weliswaar een nieuwe goede marifoon alleen niemand had tijd om deze nog voor de schuttevaer in te bouwen, waar door we alleen de beschikking hadden over een handmarifoon.

Hoe kwam het dat we de verkeerde kant uit gingen varen?

We zijn uit onze concentratie geraakt door een defect aan de zgn. “German sheet” dat is een systeem wat door de giek loopt en de grootschoot van het grootzeil aantrekt. Dit zat vast zodat we het grootzeil niet meer konden vieren of aantrekken. Dan concentreer je op het defect mede doordat we maar met 3 “ervaren zeilers”aan boord waren. Dit was tijdens deze race al 2 keer eerder gebeurd, maar het was onmogelijk om tijdens de harde wind en hoge golven om het weer te repareren. We hebben toen de motor aangezet en de Genua (voorzeil) laten zakken. Dan ga je kijken en merkt dan dat we helemaal verkeerd zitten. We zijn toen omgekeerd, en gelukkig kwam daar van de organisatie een snelle boot die ons prima naar binnen hebben geloodst. We moesten midden op zee ook nog het zeil laten zakken doordat we het zeil dus niet meer konden vieren vanwege het defect.


Hoe het allemaal begon.


De Schuttevaer race is een prachtige zeilrace op het Ijsselmeer en de Waddenzee waarbij men 3 eilanden aandoet, en waarbij men per schip 3 zeilers, 1 loper en 1 fietser aan boord mag hebben. Het hele evenement bestaat uit ongeveer 160-170 mijl en de Loper moet op 2 verschillende landingsplaatsen 18 en 11 KM rennen, 3 maanden van te voren hebben we het zeilteam samengesteld deze bestond uit Jos Vaes, Jelle de Wit, en mijzelf. De loper was Patrick Engels. De fietser die we hadden beoogd kreeg het weekend voor de Schuttevaerrace een ongeval. Fiets total loss, de berijder kwam er gelukkig met een aantal kleine verwondingen vanaf. Dus snel een nieuwe Fietser via de

Bemanningspool van de Schuttevaerrace geregeld, ook deze man heeft 2 dagen voor de race afgemeld wegens een blessure.

Uiteindelijk hebben een aantal mensen voor ons (o.a. Harry Amsterdam) 36 uur voor de start nog een werving campagne opgezet voor een Fietser voor ons.

Inmiddels had ik ook de organisatie gemeld dat we geen Fietser hadden. Toch meedoen had Jan kooijstra (de wedstrijdleider) gezegd.

Onderweg naar Lelystad (daar lag onze boot) kregen we toch een telefoontje van een fietser (Lars Lok) die via het circuit van Roland van Klooster zich aanmelde.

Lars zij eerlijk dat hij niet een van de snelste fietsers zou zijn en indien we nog een snellere fietser zouden kunnen krijgen dat hij er dan helemaal niet mee zou zitten om weer terug naar huis te gaan. Prima mentaliteit dus.


We hebben de boot met fantastisch weer van Lelystad naar Stavoren kunnen zeilen en zelfs nog even gespinakerd met onze Loper en Fietser, zodat ze toch een klein beetje zouden weten wat er gaat gebeuren.


Aangekomen in Stavoren zijn we naar het palaver (hier worden de laatste instructies gegeven). Gegaan, daar werd alles nog een keer doorgenomen en ook gewaarschuwd dat het de volgende dag windkracht 6-7 zou worden. We besloten dan ook gelet op de onervaren Fietser en Loper om i.i.g. geen risico te nemen.

14-5 de start om 10.00: Dan moet de hele bemanning op 1 na (deze mag aan boord blijven) hardlopend naar het schip (ongeveer 2 KM) Onze loper Patrick Engels kwam als 2e aan in de haven, ikzelf zat ongeveer op 2/3 van de hele lopers ploeg.

Dus we startte ongeveer als 12e boot. Mooie ruime wind naar Kornwerderzand. En direct na de start ging er al iets mis met de “German sheet” (zie boven), Jos en onze loper Patrick hebben deze reparatie tijdens het zeilen kunnen uit voeren, maar daardoor hebben we mijlen lang het grootzeil niet kunnen gebruiken, waardoor er tientallen boten over ons heen zijn gelopen. Uiteindelijk kregen we het weer voor elkaar en zijn toen geconcentreerd verder gaan varen, en hebben weer een groot aantal boten kunnen inhalen zodat we weer ongeveer als 12 boot aan kwamen in Kornwerderzand.

Daarna weer de start naar Texel, met een prima spinakerkoers, maar ook hier weer een reparatie aan de German sheet moeten uitvoeren. Maar gelukkig niet van invloed dit keer op onze snelheid omdat we met vrij ruime wind voeren. We komen als 6e boot aan . Daar heeft onze fietser ongeveer 1 uur en 50 minuten gefietst over d 60 KM, misschien niet een van de snelste renners maar ik doe het hem beslist niet na.

Toen naar Vleiland, het stuk van Texel terug naar Kornwerderzand was een groot kruisrak, dat was voor ons het beste traject geweldig zoveel boten wij “pakten”op het kruisrak, hier konden we echt onze ervaring uit de korte baan wedstrijden botvieren, het was echt Super, en er heerste ook een opperbeste stemming aanboord.

Toen kwamen we ongeveer 45 minuten na laag water bij de voor ons “beruchte”Boontjes aan waar wij met onze 2.30 mtr diepgang niet door kunnen met laag water.

We zijn toen langzaan op de motor weer terug gevaren richting Kornwerderzand om onze “medestrijders” niet in de weg te liggen in het donker. Uiteindelijk konden we weer heel langzaam terug varen En zijn dan na de boontjes weer vol op het zeil doorgevaren richting Vlieland.

Daar ging het prima we hebben toch weer een aantal boten weten te “kloppen” toen in het zeegat tussen Terschelling en Vlieland ging het mis.

We hebben daarna de strijd opgegeven want we wilde het risico dat er weer iets zou gebeuren met het grootzeil en misschien daardoor nog gevaarlijkere situaties niet lopen.

We hebben veel geleerd tijdens deze race, o.a. dat we het veel beter hadden moeten voorbereiden, door echt een keer de route te varen met de loper en de fietser zodat zij ook weten hoe en wat. Ook de loper en fietser meer in het zeilen betrekken want met veel wind zoals we nu hebben gehad kom je toch een paar “handjes”te kort als er wat mis gaat.

In ieder geval doen we volgend jaar als ons werk het toe laat weer mee, en dan proberen we te laten zien dat we het wel kunnen. We hebben er nu al zin in, we zijn er echt van overtuigd dat dit een prachtige race is.


Nico Brabers.

2009